قالب وردپرس تور کیش
۱۰۹۶۲_orig

راهکارهایی برای استفاده از فلاش

چه وقت از فلاش استفاده کنیم،چگونه از فلاش استفاده کنیم،تکنیک آهسته کردن شاتر،استفاده از فلاش مناسب و مطالب کاربردی در استفاده از فلاش

راهکارهایی برای استفاده از فلاش

بعضی عکاسان، عکاسی با فلاش را نمی پسندند. به اعتقاد آنها فلاش جلوه های زننده ای را در عکس ایجاد می کند چراکه سوژه بیش از حد نور می گیرد و زمینه، تیره می شود. امروزه با وجود دوربین های دیجیتال که حساسیت سنج ها(سنسورها)ی نوری حساسی دارند، عکاس با تنظیم درجه حساسیت در نور کم هم می تواند عکاسی کند ، بدون آنکه به فلاش نیازی داشته باشد.البته این ببدان معنی نیست که فلاش هیچ کاربردی در عکاسی ندارد. بسیاری از بهترین عکس های گزارشی مجله نشنال ژئو گرافی با فلاش گرفته شده است. هوشمندترین فلاش ها با نام Evaluate TTI که به دوربین وصل می شوند بسیار کاربرد دارند و در تجهیزات هر عکاسی پیدا می شوند.

نکات مهم درباره فلاش
برای استفاده از فلاش در عکاسی این موارد را بدانید:

۱٫چه وقت از فلاش استفاده کنیم:
در جایی که کنتراست زیادی وجود دارد، برای کاهش این تضاد از فلاش استفاده کنید. اگر وسط روز زیر نور خورشید از چهره کسی عکس می گیرید، برای از بین بردن سایه بینی می توانید فلاش بزنید. در هر نمای نزدیکی که پس زمینه از زمینه عکس تاریک تر است، مانند نمای یک میز غذاخوری زیر سایبان در یک ظهر آفتابی، از فلاش استفاده کنید. نتیجه کار را بررسی کنید، اگر بخشی از فلاش خورده، نورش شدید است، ۱یا ۲ درجه از شدت آن کم کنید.انتخاب نخست تان نور محیط باشد و فلاش، گزینه آخرتان.

۲٫چگونه از فلاش استفاده کنیم:
نور فلاش را با نور محیط ترکیب کنید. فلاش ها سرعت تطبیق زیادی دارند که به کمک آن با شاتر دوربین هماهنگ می شوند. سرعت شاتر را بیشتر از سرعت فلاش قرار دهید، در این صورت نوردهی کامل نمی شود چرا که شاتر پیش از اینکه فلاش کارش را تمام کند، بسته شده است. عکاس نباید حتماً از حداکثر سرعت شاتر استفاده کند، با سرعت پایین تر- که خود دوربین در نور طبیعی روی همین سرعت تنظیم می شود- نمای طبیعی تری بدست می آید؛ ترکیبی از نور فلاش و محیط. زمینه با نور محیط روشن می شود و پس زمینه با نور فلاش. این تکنیک به نام ‘هماهنگی آرام'(slow sync)در بیشتر دوربین های دیجیتال هست، شاید در بعضی دیگر نامش ‘حالت شب’ باشد.

۳٫تکنیک آهسته کردن شاتر:
وقتی که همزمان از تکنیک هماهنگی آرام و فلاش استفاده می کنید، دوربین را روی سه پایه بگذارید یا حداقل به چیزی تکیه دهید تا همه چیز واضح(فوکوس)باشد. اگر سوژه در حرکت است، دوربین را بردارید و با سوژه حرکت کنید، بگذارید زمینه محو بیفتد. به این تکنیک ‘دوم’ می گویند. ‘آهسته کردن شاتر’. نتیجه فوق العاده است؛ با این تکنیک، حرکت سوژه را می توانیم ثبت کنیم. اگر می خواهید نتیجه بهتری بگیرید، همزمان با این تکنیک، دوربین را در حالتrear curtain sync قرار دهید. در این حالت، نور فلاش در پایان نوردهی تابیده می شود و خطوط محوی پشت سوژه متحرک دیده می شود، با این تنظیمات، حرکت سوژه بهتر نشان داده می شود. اگر دوربین را در حالت نرمال یاfront- curtain sync تنظیم کنید، این خطوط جلوی سوژه ظاهر می شود که غیر طبیعی است.

۴٫فلاش را برگردانید:
تکنیک دیگری که برای کار با فلاش باید بدانید، این است که می توانید نور فلاش را بجای سوژه به سمت دیوار یا سقف بتابانید. این کار، نور را پراکنده و شدت آن را کم می کند. این تکنیک زمانی بهتر جواب می دهد که دیواری که نور فلاش را به آن می تابانیم سفید و رنگش روشن باشد.

۵٫استفاده از فلاش مناسب:
از فلاشی استفاده کنید که بر دوربین سوار نیست. تازه ترین فلاش هایی که به بازار آمده از دوربین جدا می شوند و بدون اتصال فلاش می زنند. نوعی از آنها وجود دارند که چند فلاش، همزمان با هم فلاش می زنند و این امکان را به عکس می دهند تا هر طور که می خواهد، صحنه را نورپردازی کند.

۶٫تکنیک نقاشی با فلاش:
یکی از تکنیک های پیشرفته، کار با فلاش است که زمانی به کار می آید که سپیده دم بخواهید عکاسی کنید. دوربین را روی سه پایه بگذارید و شاتر را روی تنظیمbulb کنید- در این حالت می توانید نوردهی طولانی و چند دقیقه ای داشته باشید – سپس فلاش سیار را بردارید و هر جا که می خواهید و هر اندازه که نیاز است فلاش بزنید. این تکنیک برای عکاسی در غارها هم استفاده می شود.

(۰)

تکنولوژی لرزشگیر تصویر دوربین های کانن

تکنولوژی لرزشگیر تصویر که روی دوربین های دیجیتال عکاسی کانن تعبیه شده است کار عکاسی روی دست را به خصوص با سرعت شاتر پایین و در محیط هایی با نور اندک بسیار ساده و کاربردی تر از گذشته ساخته است. لرزش های دوربین معمولا هنگامی رخ می دهد که سرعت شاتر پایین تر از ۱/ (فاصله کانونی) است که این امر موجب تار شدگی تصویر می گردد. تکنولوژی لرزشگیر تصویر کانن از یک حسگر کوچک و یک میکرو کامپیوتر سرعت بالا که بر روی لنز دوربین تعبیه می شوند تشکیل شده است. حسگر مدنظر با آنالیز لرزشهای تصویر از طریق گروهی از لنزهای لرزشگیر مخصوص به اصلاح آنها می پردازد. بدین ترتیب تصویر اولیه به تصویری موازی بر روی صفحه ی کانونی تغییر می کند که با حذف موشن بلرها Motion Blur تصویری واضح تر و شفاف تر در اختیار می گذارد. با لرزشگیر نوری تصویر تا چهار مرحله لرزشهای تصویر گرفته می شود. این تکنولوژی روی اکثر لنزهای EF کانن به خصوص لنزهای تله با فاصله ی کانونی بالا تعبیه شده است ، ضمن آنکه روی بیشتر دوربین های کانن نیز موجود است. با وجود تکنولوژی لرزشگیر تصویر روی لنزها ، کانن می تواند هر لنز آی اسی IS را که به اصلاح موثر لرزشهای تصویر نیازدارد، بدین تکنولوژی تجهیز کند. از انجا که هر لنزی با لنز دیگر ساختار سخت افزاری متفاوتی دارد در نتیجه تکنولوژی لرزشگیر به کار رفته روی آن نیز متفاوت است. تاثیر قابل مشاهده ی لرزشگیر تصویر در چشمی دوربین عکس های کلوزآپ در عکس های کلوزآپ حتی ریز ترین و کوچک ترین لرزش ها و تکانهای تصویر شناسایی و اصلاح می گردد. نور اندک در موقعیت هایی با نور اندک که انتظار دارید از فلاش دوربین استفاده کنید، تکنولوژی لرزشگیر تصویر به شما کمک می کند تا ۴ مرحله به نور عکس خود بیافزایید و تصویری شفاف و زیبا در اختیار داشته باشید. عکس های تله لرزشگیر تصویر کانن به گونه ای طراحی شده است تا متمم فاصله ی کانونی لنز باشد. بنابراین در تصاویر تله نیز وضوح و شارپنس را در اختیار خواهید داشت. لرزشگیر تصویر چگونه عمل می کند لرزشگیر نوری تصویر گروه لنز را به موازات صفحه کانونی تغییر می دهد. وقتی به دلیل لرزش دوربین، لنز عملکرد صحیح خود را از دست می دهد ، نوری که از سوژه وارد دوربین شده است به نسبت محور نوری خم می شود. لرزش های دوربین از طریق دو حسگر ژیروسکوپ شناسایی می شوند . این حسگر ها سرعت و زاویه تکان دوربین را شناسایی می کنند. بر حسب چگونگی لرزشهای گروه لنز ، االمنت های لنزهای انتخابی به حرکت واداشته می شوند بدین ترتیب تصویر با برخورد به حسگر تصویری ژیروسکوپ ایستا و شفاف می گردد. تصویر زیر عملکرد لرزشگیر تصیر را نشان می دهد . با تکان خوردن دوربین لنز در عملکرد خود دچار مشکل می شود. لرزشگیر تصویر با این تکان ها مقابله می کند. مرکز تصویر به سمت پایین صفحه کانونی حرکت می کند. وقتی گروه لنزهای لرزشگیر نوری تصویر به سمت پایین حرکت می کنند ، اشعه های نوری تجزیه می شوند و بدین ترتین مرکز تصویر به مرکز صفحه ی کانونی باز می گردد. زمانیکه تکانهای تصویر هم افقی و هم عمودی باشد، گروه لنز لرزشگیر تصویر می تواند هم عمودی و هم افقی در عمود صفحه بر محور نوری ، جهت کاهش لرزشهای تصویر عمل کند. حالت ۲ لرزشگیر نوری تصویر حالت ۲ لرزشگیر تصویر وقتی کاربرد دارد که سوژه در محوری افقی در حال حرکت است و پیداکردن و فوکوس کردن بر آن امر دشواری است. برای حل این مشکل کانن استفاده از حالت ۲ لرزشگیر تصویر را پیشنهاد می دهد. در این حالت اگر لنز را برای مدت زمانی مشخص جهت یافتن سوژه ای که در خطی افقی در حال حرکت است تکان می دهید، لرزشگیر نوری تصویر با شناسایی هر تکانی که عمود بر صفحه کانونی وارد می شود ، تصویر را اصلاح می سازد. اگر چه لرزشگیر تصویر در این حالت تلاشی برای اصلاح لرزشهای افقی نم کند ولی تصویر قابل رویت در چشمی دوربین به شدت ایستا ، شفاف و واضح است . حالت ۳ لرزشگیر نوری تصویر این حالت به خصوص به هنگام عکاسی ورزشی کاربردهای فراوانی دارد. حالت ۳ لرزشگیر نوری تصویر عملکرد ارتقا یافته ی حالت ۲ لرزشگیر تصویر است که تنها با فشار دادن کامل شاتر دوربین عمل می کند. در این حالت که در کل زمان نوردهی سژه فعال است ، کنترل این حالت به شما اجازه می دهد تا حرکت افقی آسانتری با دوربین داشته باشید. علاوه بر این ، حالت ۳لرزشگیر نوری تصویر تا چهار برابر به افزایش سرعت شاتر می انجامد. لرزشگیر تصویر هایبرید کانن به تازگی با گسترش تکنولوژی لرزشگیر تصویر، تکنولوژی لرزشگیر هایبریدی را بسط و ارتقا داده است که تلاش خوب دیگری برای جلوگیری از تکانهای ناخواسته ی دوربین و تصویر است. در این حالت دوربین دربرابر هر تکان ناگهانی از هر جهت مقاوم می شود. این امر به خصوص در عکاسی ماکرو و تله کاربرد فراوانی دارد و به ایجاد عکس هایی بهتر و شفاف تر منجر می گردد. لرزشگیر تصویر پویا حالت دیگری از تکنولوژلرزشگیر تصویر حالت پویا یا داینامیک است که روی دو لنز به خصوص کانن به کار رفته است. این لنز به خصوص هنگام فیلمبرداری کاربرد دارد و اصلاح تصویر بی نظیری را ارائه می سازد. ضمن انکه سرعت شاتر را نیز تا ۴ برابر افزایش می دهد. این لرزشگیر به خصوص هنگامیکه در حال راه رفتن هستند و عکاسی یا فیلمبرداری می کنید کاربرد بسیاری دارد.
(۰)

۱۰ نکته عکاسی دیجیتال

عکاسی دیجیتال مبحث بسیار گسترده‌ایست و نمی‌توان به سادگی مسائل مرتبط با آن را دسته‌بندی کرد. آموزش رموز عکاسی دیجیتال، بازدید از سایتهای عکاسی، ویرایش تصاویر، شناخت منابع نگهداری و چاپ اینترنتی و همچنین آموزشهای فتوشاپ که در ارتباط با عکاسی دیجیتال هستند می‌توانند دامنه بحث را از حد تشریح پایه‌ای هنر عکاسی به آموزشهایی سرگرم کننده افزایش دهند.   این مطلب در ارتباط با اشتباههای معمول عکاسی است. در اینجا ۱۰ اشتباه معمول بررسی شده است، اما اصلا بدین معنا نیست که با هیچ مشکل دیگری مواجه نخواهید شد. هرچند که ممکن است بسیاری از کاربران بارها با چنین مشکلاتی رو به رو شده و اکنون به طور تجربی از بروز مجدد آنها جلوگیری می‌کنند. اما با شناختن اشتباهات معمول دیگران می‌توان از تکرار‌ مجدد آنها پرهیز کرد.   قبل از این که دوربینی را خریداری کنید تصمیم بگیرید که چه کاری می‌خواهید با آن انجام دهید. اگر می خواهید به طور مرتب عکاسی کنید و مثل گذشته آنها را روی کاغذ چاپ کنید و البته اگر اندازه‌ چاپ مطلوب شما بزرگتر از عکسهای معمولی ۱۰ در ۱۵ ( اندازه معمول برای عکسهای خانوادگی) است، از خرید دوربینهایی با رزولوشن پایین خودداری کنید. کمی پول بیشتر خرج کنید اما دوربینی با حداقل ۵ مگاپیکسل تهیه کنید. مارک‌های معتبر این دوربینها در بازار ایران با قیمتی زیر ۱۵۰ هزار تومان قابل خریداری است.   تمام دوربینهای دیجیتال ارزان قیمت به این علت که دارای حافظه‌ کمی هستند برای ذخیره‌ی تصاویر بزرگ محدودیت دارند. علی‌رغم این که این دوربینها دارای دو یا چند حالت عکسبرداری مختلف( ۱۲۰۰ در ۱۶۰۰ – ۱۲۸۰ در ۱۰۲۴ – ۶۴۰ در ۴۸۰ و غیره) هستند، اما معمولا پیش فرض کارخانه‌ سازنده روی پایینترین اندازه‌ عکسبرداری تنظیم شده است. اگر تصمیم دارید اولین عکسهای دیجیتالتان را از مراسم ازدواج نزدیکترین دوستان تهیه کنید فراموش نکنید این تنظیمات را تغییر دهید. عکسهای کوچک یادگاریهای خوبی نخواهند بود.   بله به همین سادگی. دوربینهای دیجیتال هم مثل همه دستگاههای الکترونیک دیگر به انرژی برق احتیاج دارند. اما مصرف باتری آنها اصلا مثل دستگاههای دیگر الکتریکی نیست. مصرف انرژی آنها را تنها می‌توان با بخاریهای برقی مقایسه کرد. فراموش نکنید همیشه تعداد باتریهای همراهتان دو برابر چیزی باشد که حدس می‌زنید. اگر دوربینتان دارای باتریهای غیر تعویضی (مثل برخی از دوربینهای کامپکت مارک پولاروید) است حتما سیم شارژ آن را همراه خود ببرید. اگر هم از باطری‌های مخصوص روی خود دوربین استفاده می‌کنید، حتما شارژ آنها را چک کنید. ضمنا یادتان باشد که انرژی دوربین‌های دیجیتال با باطری‌های قلمی عادی چندان دوام نمی‌آورد. بنابراین اگر دوربین‌تان از باطری قلمی استفاده می‌کند حتما از باطری‌های آلکالاین استفاده کنید.   در برخی دوربینها تعویض باتری دوربین موجب بازگشت تنظیمات دوربین (از قبیل تنظیمات رزولوشن، سرعت و یا دیافراگم دوربین) به حالت پیش‌فرض کارخانه می‌شود. همیشه قبل از ادامه عکسبرداری پس از تعویض دوربین، تنظیمات دوربینتان را بررسی کنید. درست است که استفاده از رزولوشن بالا می‌تواند کیفیت چاپ تصاویر را بهبود بخشد، اما ممکن است همیشه تصاویرتان را چاپ نکنید. یک سفر یک روزه به نقاط دور افتاده دسترسی به کامپیوتر را منتفی می‌کند. تقریبا هیچ ‌یک از دوربینهای معمولی بدون ارتباط با کامپیوتر امکان تغییر اندازه تصاویر را نمی‌دهند. بنابراین هرگز قبل از شروع سفر بالاترین رزولوشن را انتخاب نکنید. گاهی اوقات صحنه‌های نیامده زیباترند. مخصوصا اگر حافظه دوربینتان تمام شده باشد! یا حداقل یک کارت حافظه با گنجایش زیاد همراه‌تان ببرید.   دوربینها معمولا نمی‌توانند به همان سرعتی که شما دکمه شاتر را فشار می‌دهید عکس را ثبت و ذخیره کنند. هنگامی که با دوربین عکس می‌گیرید، تصویر قبل از ذخیره شدن مراحلی را طی می‌کند که ممکن است وقت‌گیر باشد (بسته به مدل دوربین شما). تمام دوربینهای دیجیتال دارای چراغی هستند که در زمان انجام عملیات آماده‌سازی روشن می‌شود و عموما تا قبل از خاموش شدن این چراغ اجازه انجام کاری را به شما نمی‌دهند. هرگز قبل از خاموش شدن این چراغ حافظه‌ دوربین را بیرون نکشید. حتی اگر به علت اتمام حافظه در حال از دست دادن یک صحنه‌ زیبا هستید. این کار نه تنها موجب از بین رفتن اطلاعات عکس گرفته شده می‌شود، بلکه در بسیاری موارد موجب ایجاد اشکالات سخت‌افزاری نیز می‌گردد. پس کمی صبر کنید.   بسیاری از دوربینهای موجود ساخت کشور‌های جنوب شرقی آسیا هستند. و مسلم است که در صورتی که دوربین شما دارای قابلیت انتخاب زبان باشد یکی از زبانهای موجود مربوط به کشور سازنده است. تقریبا هیچ‌ یک از کاربران خانگی توانایی خواندن این زبانهای پیچیده‌ای را ندارند. هیچوقت (حتی برای تفریح) سعی نکنید استفاده از این زبانها را تجربه کنید. چرا که تغییر منوی تنظیمات به این زبان نه تنها موجب سردرگمی شما شده و زمان زیادی را برای برگشتن به موقعیت قبلی صرف می‌کند، بلکه در مواردی حتی ممکن است به حذف کردن ناخواسته‌ عکسهای موجود در حافظه منجر شود. بنابراین فکر این تفریح را هم از سرتان بیرون کنید!   اگر تا به حال با دوربینهای دیجیتال عکاسی نکرده اید احتمالا نمی‌دانید که تحمل فاصله‌ زمانی بین فشردن دکمه‌ شاتر و گرفتن تصویر چه قدر مشکل است. شما می‌خواهید از کسی در لحظه فوت کردن شمع تولدش عکس بگیرید. دکمه شاتر را در لحظه مناسب فشار می‌دهید و وقتی که عکس را می‌گیرید می‌بینید که در عکس، شمعها خاموش شده و دوستان در حال دست‌زدن هستند!   در بیشتر دوربینها طولانی‌ترین زمان تلف شده مربوط به فوکوس خودکار است. در صورتی که دوربینتان دارای قابلیت فوکوس دستی است حتما قبل از عکسبرداری آن را انتخاب کنید. همه دوربین‌ها دارای یک شاتر دو‌مرحله‌ای هستند. بدین معنی که در مرحله اول فشردن شاتر فوکوس انجام می‌شود و در مرحله دوم عکس گرفته می‌شود. بهتر از قبل از گرفتن عکس کادر را تنظیم کرده و دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا عملیات فوکوس خودکار تمام شود. اگر دوربین‌تان هیچکدام از این قابلیتها را ندارد (مثل برخی از دوربین‌های تلفن‌های همراه) سعی کنید به ‌صورت تجربی فاصله‌ میان زمان فشردن شاتر و زمان عکسبرداری را تخمین بزنید. ممکن است زحمت زیادی داشته باشد، اما ارزش صحنه‌ از دست رفته بیشتر است.   این تصور غلط که فتوشاپ (یا نرم‌افزار‌های ویرایش دیگر عکس) همه کار می‌کنند، موجب می‌شود بسیاری از صحنه‌های زیبا را از دست بدهید. حتی اگر کسانی باشند که بتوانند تصاویر شما را به بهترین وجه ویرایش کنند باز هم موجب صرف وقت و هزینه‌ خواهد بود. یک تغییر کادر و یا تغییر موقعیت ساده می‌تواند زحمات بعدی شما را بسیار کم کند.   بدترین نوع اشتباه هنگامی رخ می‌دهد که تمام نکات بالا را رعایت کرده‌اید و آخرین مرحله کار یعنی ویرایش تصویر را انجام دادید. بسیاری از کاربران حرفه‌ای (از آنجا که به هیچ وجه احتمال بروز اشتباه را نمی‌دهند) بدون این که از عکسهای منتقل شده نسخه‌ پشتیبان تهیه کنند، عمل ویرایش عکس را مستقیما روی فایل اصلی انجام می‌دهند و پس از ذخیره کردن متوجه می‌شوند که فایل اصلی را در اختیار ندارند. این نکته را فراموش نکنید که همیشه به فایل ویرایش نشده احتیاج پیدا خواهید کرد.
(۰)
۱۲۱۰۱_orig

دوربین های فاقد آینه

دوربین های فاقد آینه نزدیک یک دهه است که وارد بازار دوربین های عکاسی دیجیتال شده اند اما تنها در چند سال گذشته است که این دوربین ها با شتاب روزافزونی محبوببیت گسترده ای یافته اند و در حال تکان دادن بازار دنیای دوربین های دیجیتال هستند. بسیاری از عکاسانی که تا کنون در حال کار با دوربین های DSLR بودند اکنون با علم بر مزیت های چشمگیر دوربین های فاقد آیینه به سراغ این سبک دوربین ها رفته اند. این دوربین ها گذشته از کوچکی و سبکب بدنه به دلیل حذف آیینه ی بازتابی فاقد هر گونه صدای اضافه به هنگام عکسبرداری هستند و از ااین رو برای عکاسان خیابانی ، عکاسان مراسم های عروسی و عکاسان صحنه های تئاتر گزینه ای ایده آل محسوب می شوند. دوربین های بدون آینه همچنانکه از نامشان پیداست دوربین هایی هستند که فاقد آینه بازتابی نور و چشمی (نمایاب اپتیکال) هستند. این دوربین هابه لحاظ اندازه کوچکتر و سبکتر از دوربین های DSLR هستند و از همین رو جابه جایی و نقل و انتقال آنها برای عکاس سهل و ساده تر است. دیگر مزیت این دوربین ها قیمت مقرون به صرفه ی آنهاست که در برابر دوربین های گران DSLRآنها را گزینه ی مناسبتری برای علاقمندان به عکاسی می کند. دوربین های فاقد آینه با حسگرهایی در اندازه های مختلف موجود هستند. ۱/۲٫۳’, ۱/۱٫۷’, ۱’, Micro 4/3, APS-Cو اندازه فول فریم از جمله اندازه های حسگر دوربین های فاقد آیینه موجود در بازار هستند. در این میان اندازه ی حسگر سه چهارم معمول ترین اندازه ی حسگر برای دوربین های فاقد آیینه است که می توان به دو مثال بارز و موفق دوربین با این اندازه ی حسگر اشاره کرد : پاناسونیک و الیمپوس. اندکی کوچکتر از سایز سه چهارم اندازه ی حسگر ۱/۲٫۳’, ۱/۱٫۷’ است که دو شرکت معتبر نیکون و پنتاکس دوربین های بدون آیینه ای با این اندازه حسگر ها روانه ی بازار کرده اند . آنچه لازم است به خاطر سپرد شود این است که از آنجاییکه دوربین های با حسگر بزرگ تر عملکرد بهتری در ثبت تصاویر در نور اندک دارند و نویز کمتری در تصویر به جا می گذارند، بنابراین اگر برای شما عکاسی در نور اندک مهم است ، انتخاب یک دوربین فاقد آیینه با اندازه ی بزرگ حسگر و میزان حساسیت بالاتر می تواند بهتر و مناسبتر باشد. دوربین های فاقد آیینه با حسگر فول فریم یا حسگر APS-Cمی توانند در این راستا گزینه های بهتری باشند. به لحاظ اندازه نیز دو سایز دوربین فاقد آینه در بازار موجود است ، شبه SLR و کامپکت . نکته ی دیگر در کنار اندازه ی کوچک و وزن سبک این دوربین ها، امکان تعویض لنز در این دوربین هاست. اگر تا کنون دوربینی که لنز آن جدا شود، نداشته اید با در اختیار داشتن یک دوربین فاقد آینه به طرز شگفت آوری از امکاناتی که این دوربین در اختیارتان می گذارد و عکاسیتان را متحول می سازد ، متعجب خواهید شد. آنچه بیش از هر چیز دیگری در دوربین های فاقد آیینه خودنمایی می کند ، فقدان آیینه ی بازتابی درون دوربین است. این بدین معناست که نور منعکس شده از سوژه پس از ورود به دوربین و برخورد با حسگر مستقیما روی صفحه نمایش به نمایش در می آید و دیگر به آیینه برخورد نمی کند تا بازتاب آن به چشمی اپتیکال دوربین بتابد. این امر باعث می شود تا فاصله ی میان دهانه ی لنز و صفحه ی حسگر کم شود و با حذف آیینه واسطه، شارپنس تصویر بیشتر گردد. این امر یک مزیت دیگر نیز دارد . به دلیل کوتاه شدن این فاصله، همه لنزهای مخصوص SLR که فاصله ی کانونی زیادی دارند با استفاده از یک آداپتور قابل نصب بر روی دوربین های فاقد آینه هستند . یعنی در کنار انبوه لنزهای مخصوص دوربین های فاقد آینه ، بسیاری از لنز های SLR نیز می توانند با این نوع دوربین ها مورد استفاده قرار بگیرند. البته امروزه با رواج هر بیشتر دوربین های فاقد آینه در میان کاربران ، شرکت های تولید لنز مجموعه ی گسترده ای از انواع بهترین لنزها را برای این دوربین تولید و وارد بازار کرده اند . موضوع مهم دیگر فقدان چشمی اپتیکال در دوربین های فاقد آیینه است. کار چشمی های اپتیکال در دوربین های SLR بازتاب دقیق آن چیزی است که لنز می بیند . حذف چنین آیتمی در دوربین های فاقد آیینه و جایگزینی آن با چشمی های الکترونیکی هم مزایایی دارد و هم معایبی. از جمله معایب آن می توان به تاخیر میان حرکت سوژه تا زمان دیده شدن آن در چشمی الکترونیک اشاره کرد. اگر چه پیشرفت روز به روز تکنولوژی این زمان را کمتر و کمتر ساخته است تا آنجا که در برخی دوربین ها این تاخیر بسیار بسیار ناچیز و قابل چشم پوشی است. از دیگر معایب می توان به مصرف باتری دوربین توسط این چشمی های الکترونیکی اشاره کرد. همچون صفحه نمایشگر دوربین. میزان این مصرف اگر چه بسیار اندک و ناچیز است ، اما بالاخره دغدغه ای است که باید بدان توجه شود. از مزایای آن اما می توان به فوکوس پیکینگ Focus Peaking اشاره کرد که به خصوص در هنگام فیلمبرداری و یا فوکوس دستی کاربردهای فراوانی دارد. این گزینه دورتادور سوژه را نشان گذاری و برجسته می کند تا بدین ترتیب میزان وضوح و شارپنس سوژه ی مورد نظر به خوبی نمایان گردد و عکاس را در دستیابی به شفاف ترین تصویر یاری رساند. از دیگر مزایای این چشمی الکترونیکی می توان به نمایش تصویر نهایی از سوژه اشاره کرد که در آن نوردهی ، تناسب رنگ و دیگر تنظیمات دوربین روی تصویر نهایی پیش از عکسبرداری لحاظ شده اند . این امر به عکاس کمک می کند تا تصویرنهایی عکس خود را ببیند و بهترین تنظیمات را انتخاب کند. اما وقتی بحث فیلمبرداری و ضبط ویدیو به میان می آید، مسلما دوربین های بدون آینه نسبت به دوربین های DSLR از انعطاف پذیری بیشتری برخوردارند و سهولت بیشتری در اختیار کاربر می گذارند. این دوربین ها نیز همچون دوربین های DSLR با کیفیت فول اچ دی Full HD فیلمبرداری می کنند ، اگرچه برخی از آنها قادر به فیلمبرداری با کیفیت ۴K نیز هستند. آنچه اما فیلمبرداری با دوربین های فاقد آیینه را آسانتر می سازد ، شیوه ی فوکوس کردن این دوربین هاست. از آنجا که این دوربین ها از شیوه ی فوکوس شناساسی ممتد تضاد بهره می برند در نتیجه فوکوس کشی آنها هنگام فیلمبرداری آسانتر و سریعتر است. ضمن آنکه مدت زمان ماندگاری آنها روی سوژه ی مورد فوکوس نیز بیشتر است. در عین حال می توانید با دیافراگم ، عمق میدان را کنترل کرده و به شکل دستی نیز بر سوژه ی مورد نظر خود فوکوس کنید. فیلمبرداری با دوربین های کوچکتر و سبک تر فاقد آیینه حتی آسانتر نیز هست چرا که خستگی و ملال کمتری بر دستان کاربر وارد می سازد و بدین ترتیب می توانید زمان بیشتری نیز فیلمبرداری کنید. اگر به دنبال فیلمبرداری کردن حرفه ای هستید ، انتخاب یک دوربین فاقد آیینه که با دو فورمت بسیار خوب تصویری AVCHD و XAVC S تصویر برداری می کند ، گزینه ای بسیار مناسب است. البته لازم است به دوربین خود تجهیزاتی چون یک میکروفن و هدفون پرتابل و یک مانیتور نیز بیافزایید. اتصال به WiFi و NFC از بدیهیاتی است که نسل دوربین های فاقد آیینه بدانها مجهز هستند و کار اتصال این دوربین ها به دستگاههای دیجیتال و گوشی های هوشمند را بسیار آسان می سازند و کاربر می تواند به راحتی عکس های خودرا به گوشی تلفن منتقل و آنها را در فضای مجازی به اشترک بگذارد. در پایان گفتنی است که دوربین های فاقد آیینه به سه دسته اصلی تقسیم می شوند. – دوربین های فاقد آیینه مقرون به صرفه : دوربین های فاقد آیینه با بدنه ای کوچک و اندازه ی حسگر کوچک که بسیار مناسب کسانی است که می خواهند با گذار از دوربین های پاورشات به عکاسی با دوربین های حرفه ای تر بپردازند . دوربین های سطح گسترده تری از کنترل فراِند عکاسی را در اختیار آنان می گذارند . – دوربین های فاقد آیینه پیشرو : دوربین هایی که مناسب کسانی هستند که قصد دارند با عبور از دوربین های DSLR به سراغ دوربین های فاقد آیینه بروند. این دوربین ها همچنان بدنه ای کامپکت دارند ولی از نهایت تنظیمات دستی برخوردار می باشند. این دوربین ها در کنار برخورداری از صفحه نمایش ، چشمی اللکترونیکی نیز دارند. این امر کار عکاسی را برای کاربرانی که به کار با دوربین های SLR و چشمی های آن عادت دارند ساده می سازد. – دوربین های فاقد آیینه حرفه ای: اگر دست یابی به حد غایی کیفیت در عکاسی و فیلمبرداری مد نظر شماست یک دوربین فاقد آیینه حرفه ای حقیقتا بهترین گزینه برای شماست. این دوربین ها شامل دوربین هایی با اندازه ی حسگر سه چهارم ، APS-C و فول فریم هستند. این دوربین ها همچنین از پردازشگر های قوی تری نیز برخوردارند. پس از تصمیم گیری درباره ی نوع دوربین فاقد آیینه ، لازم است به نوع لنز دوربین خود نیز فکر کنید. امروزه تمامی شرکت های تولید کننده ی دوربین ، مجموعه ی کاملی از لنزهایقابل استفاده روی این دوربین ها را طراحی و تولید کرده اند . اما ممکن است برخی شرکت ها نسبت به شرکت های رقیب خود لنزهای کامل تر و گسترده تری تولید کرده باشند. این امر نکته ای است که می باید به هنگام انتخاب و خرید دوربین بدان توجه داشته باشید. گزینه های زیر به ترتیب نکاتی هستند که به هنگام انتخاب یک دوربین فاقد آیینه لازم است بدانها توجه کنید. ۱- اندازه ی حسگر ، ۲- شکل و اندازه ی بدنه ، ۳- اندازه ی لنز ، ۴ – چشمی ، ۵- کیفیت فیلمبرداری ، ۶- اتصال به WiFi ، ۷- کفشک اتصال فلاش ، ۸- گریپ باتری .
(۰)
canon 750D 2

چه لنزی بخریم ؟

لنزها بدون شک مهم ترین بخش دوربین های عکاسی هستند. آنها تصویری را که به حسگر تابیده می شود ، کنترل می کنند و در نهایت تصویری که گرفته می شود را می سازند. عکاسان حرفه ای به درستی می دانند که عکس گرفتن با دوربینی که بدنه ی مناسبی دارد و لنزی عالی روی آن سوار است بسیار بهتر از عکس گرفتن با بدنه ی دوربین بی نظیری است که لنز متوسطی دارد. انتخاب لنزی که بیشترین آزادی را در اختیار عکاس بگذارد تا با نهایت خلاقیت، بتواند عکس مطلوبش را بگیرد در کنار توجه به کیفیت شیشه های لنز دو عامل مهم در دنیای لنزها محسوب می شوند. چه لنزی باید بخرم؟ اگر فقط لنز کیتی که با دوربینتان خریداری کرده اید را دارید، بدون شک اولین پولی که به دستتان رسید را صرف خرید یک لنز پرایم یا یک لنز تله کنید. گام بعدی این است که به نیازهایی که در عکاسی دارید و ساختار عکس هایی که دوست دارید بگیرید بیشتر فکر کنید. توجه کنید که چه لنزی می تواند سبک عکاسیتان را ارتقا بخشد. چه عکس هایی دوست دارید بگیرید که تا کنون موفق به ثبتشان نشده اید. گام اول برای پاسخ به این پرسش ها این است که بدانید چگونه لنزهای مختلف به بهبود عکاسی شما کمک خواهند کرد. رمز گشایی اصطلاحات مخصوص دنیای لنزها عمق میدان عمق میدان با حروف اختصاری mm نشان داده می شود و عدد بزرگتر نشان دهنده ی زوم بیشتر است و عدد کوچکتر گویای میزان زاویه ی بازی است که لنز می تواند از آن عکس بگیرد. به طور مثال چشم انسان به طور طبیعی می تواند دامنه ای برابر با ۵۰-۳۰ میلیمتر دوربین های فول فریم را ببیند. دامنه ی کمتر از ۵۰-۳۰ میلیمتر در چشم اندازی بزرگتر از آنچه چشم انسان می بیند قرار می گیرد و دامنه ی بیشتر از ۵۰-۳۰ میلیمتر به معنای چشم اندازی کوچکتر از دید طبیعی انسان است و میزانی که لنز می تواند روی سوژه فوکوس کند. بنابراین اگر لنزی دامنه ی عمق میدان ۸۰-۲۴ میلیمتر داشته باشد این بدان معناست که این لنز ، یک لنز زوم است و می تواند روی هر سوژه ای در این محدوده ی دید زوم کند و بدانها نزدیک شود . حال اگر یک عدد ثابت ۵۰ روی بدنه ی لنز نوشته شده باشد ، بدین معناست که این لنز یک لنز پرایم (ثابت) است و برای گرفتن چشم اندازی کمتر یا بیشتر نیاز است به سوژه ی خود نزدیک تر یا از آن دورتر شوید. به طور سنتی ، لنزهای پرایم به لنزهای زوم مقدم هستند. اما این بدان معنا نیست که بعضی از لنزهای زوم بهتر از برخی لنزهای پرایم نیستند. برای درک بهتر مبحث عمق میدان باید بگوییم اگر یک دوربین فول فریم دارید ، جای نگرانی نیست. لنز دوربینتان درست همان عمق میدانی را که از آن انتظار دارید به شمار ارائه می کند . اگر نوع حسگر دوربینتان APS-C ست (نیکون و سونی) ضریب برش حسگر ۱٫۵ است . بدین معناکه لنز ۳۵ میلیمتری تا ۱٫۵ برابر عمق میدان را افزایش می دهد . این ضریب برش در حسگر های ASP-C دوربین های کانن۱٫۶ است و در دوربین هایی با حسگر های سه چهارم ۲٫۰ است و در دوربین های سری ۱ نیکون ۲٫۷ می باشد. برخی لنزهای زوم گشادگی های دیافراگم متفاوتی دارند. مثلا لنز ۱۸-۲۰۰ mm با دیافراگم f/3.5-5.6 همراه است . این بدین معناست که در دامنه ی ۱۸ میلیمتری گشادگی لنز ۳٫۵ خواهد بود و زمانیکه زوم می کنید و به دامنه ی ۷۰ میلیمتری می رسید گشادگی دیافراگم به ۵٫۶ می رسد. لنزها بسته به نوع استفاده و عملکردی که دارند به دسته های مختلفی تقسیم می شوند . در ادامه نگاهی به برخی از مهمترین انواع لنزها انداخته ایم و کارکردها و مشخصه های اصلی آنها را توضیح داده ایم . لنزهای سوپرواید فاصله ی کانونی حدودا کمتر از ۲۴mm دارند این بدین معناست که این لنزها می توانند چشم انداز گسترده تری از حالت طبیعی را بگیرند . این لنزها خطوط عمودی را صاف و مستقیم نشان می دهند. حال آنکه لنز فیش آی Fish eye کل چشم انداز را می گیرد ولی خطوط عمودی را منحنی می کند . عکس هایی که به لنزهای سوپر واید گرفته می شوند ، معمولا به دلیل میدان دید گسترده ، عمق میدان گسترده ای نیز دارند. سوژه های نزدیک کشیده تر به نظر می رسند و سوژه های دورتر به هم فشرده می شوند. تصاویری که با لنزهای فوق واید گرفته شده اند با سندرم اعوجاج پرسپکتیو مواجه هستند که موجب همگرایی خطوط عمودی می شود . این مشکل می تواند در مرحله ی ویرایش عکس اصلاح گردد. لنزهای سوپر واید می توانند به منظورهای متفاوتی مورد استفاده قرار بگیرند . عمده ترین مورد استفاده ی آنها ، عکاسی از طبیعت و مناظر ، عکاسی از بناهای معماری و قسمت های داخلی بنا است. در این حالت حتی می توان از اعواج های پرسپکتیو به نحو خلاقانه ای نیز استفاده کرد . به خصوص اگر از لنز فیش آی استفاده شود. عکس هایی که با لنزهای واید گرفته می شوند می توانند فاصله ی میان سوژه های در پیش زمینه را با سوژه های در پس زمینه را افزایش دهند . این عکس ها از عوجاج تصویری کمتری نسبت به عکس های فوق واید برخوردارند . اما همچنان نوعی بزرگنمایی اغراق آمیز در خطوط و انحناها مشهود است که می توان از انها به شکل هنرمندانه ای بهره برداری کرد. اغلب عکاسان وقتی از لنز واید استفاده می کنند که بخواهند تمام چشم انداز مورد نظرشان را در یک قاب جا بدهند . چه اگر این سوژه یک ساختمان باشد یا اجتماعی از مردم یا چشم اندازی از طبیعت. اگر این نوع لنز درست مورد استفاده قرار گیرد می توان با استفاده از آن پرتره های زیبایی گرفت . پرتره هایی که سوژه را در یک موقعیت به خصوص نشان می دهد . اما باید به خاطر داشته باشید که نباید با نزدیک شدن به سوژه موجب ایجاد اعوجاج در چهره شویم. لنزهایی که به صورت کیت همراه با دوربین های DSLR یا دوربین های فاقد آیینه ارائه میشوند ، مثال خوبی از لنزهای نرمال هستند . این لنزها دامنه ی ۳۵-۷۰ mm را ساپورت می کنند . لنزهایی که ساختار اپتیکی بهتر و حداکثر دیافراگم سریع تری دارند به وفور در بازار موجود می باشند . به باور برخی عکاسان لنز پرایم ۵۰ ( در فورمت ۳۵ میلیمتری) همانند یک لنز نرمال توصیری را فراهم می کند که به دید طبیعی چشم بسیار نزدیک است. اگرچه که به لحاظ تکنیکی چنین باوری صحیح نیست. لنزهای استاندارد و لنزهای پرایم نرمال جایی در میان لنزهای زوم و لنزهای واید قرار می گیرند . تصویر حاصل از این لنزهای بسیار به آنچه چشم انسان می بیند نزدیک است . همچنانکه از نام این لنزها نیز مشهود است. این لنزها برای مصارف بسیاری می توانند مورد استفاده قرار گیرند . عکاسی خیابانی ، عکاسی مستند ، عکاسی منظره و همچنین عکاسی پرتره. از آنجا که این لنزها با سرعت دیافراگم بیشتری عمل می کنند ، به عکاس امکان می دهند تا با عمق میدان کمتر و نور اندک عکاسی کند . لنزهای تله سوژه های دور را نزدیک می کنند . این لنزها همچنین به خوبی حس فاصله را در عکس ایجاد می سازند و نه تنها از لحاظ توانایی گرفتن عکس‌های بزرگ از سوژه‌های دور و بعصی اوقات غیرقابل دسترس٫ بلکه به خاطر زاویه دید باریک آن نیز دارای اهمیت قابل توجهی است. این مشخصه به لنز کمک می‌کند که سردرگمی بصری را کاهش دهد و یک سوژه را برای بیننده برجسته کند . در عکس های گرفته شده با این لنز پیش زمینه و پس زمینه به زیبایی فلو می شوند و سوژه فوکوس می گردد و جلوه ی زیبایی در عکس ایجاد می شود . وقتی عکاس نمی خواهد به سوژه نزدیک شود این لنز بسیار به کارمی آید. عکاسی ورزشی و عکاسی از حیات وحش با این لنزها بسیار رایج است. این لنزها همچنین برای عکاسی از منظره و یا پرتره نیز می توانند مورد استفاده قرار گیرند. لنز سوپر زوم ار آنجا که این لنزها در هر موقعیتی می توانند به کار روند و از واید تا تله را ساپورت می کنند ، فاقد آن کیفیت به خصوصی هستند که لنزهای مشخصا تله یا واید ارائه می کنند . این لنزها می توانند گستره ی پهناوری از نیازهای یک عکاس را برطرف سازد و او را تعویض و تغییر لنز بی نیاز سازد. به خصوص در موقعیت هایی که تغییر لنز ساده نیست و خطرناک است و یا در سفر که نمی خواهید بار خود را با پنج لنز مختلف سنگین کنید ، این نوع لنز بسیار کاربردی است . لنزهای ماکرو از جمله تخصصی ترین لنزهای موجود هستند . این لنز ها به لحاظ فنی لنزهایی هستند که قادر به تولید نسبت ابعادی تصویری بزرگتر از ۱:۱ هستند . البته این نسبت ابعاد تصویر می تواند توسط هر لنز کلوزآپ دیگری نیز ایجاد شود . لنزهای ماکرو غالبا فاصله ی کانونی میان ۴۰-۲۰۰ میلیمتر دارند. عکس هایی که با لنزهای ماکرو گرفته می شوند غالبا شارپنس بسیار بالایی دارند . به عنوان مثال می توانید از یک حشره عکس بگیرید در حالیه تنها یک بخش کوچکی از بدن آن فوکوس است. این لنزها معمولا برای عکاسی از نماهای نزدیک مورد استفاده قرار می گیرند . این لنزها به دلیل شارپنس بالا و فاصله ی کانونی که دارند بسیار مناسب عکاسی پرتره هستند . باید بدانید که هرچه فاصله ی کانونی یک لنز بیشتر می شود و دیافراگم بازتر می گردد ، اندازه ی لنز بزرگتر ، وزن آن بیشتر و به تبع آنها قمیت آن نیز افزایش می یابد. اندازه ، وزن و قیمت موارد مهمی هستند که می توانند روی تصمیم ما برای خرید لنز اثر بگذارند. نکته ی دیگر در کیفیت ساخت لنز مطرح است . عواملی مانند مقاومت بدنه ی لنز در برابر شرایط مختلف آب و هوایی به عکاس این امکان را می دهد تا با آرامش خیال در هر شرایطی از لنز خود استفاده کند و نگران قطراب باران یا غبار و گرد و خاک موجود در هوا نباشد. از دیگر مواردی که توجه بدانها لازم است المنتهای به خصوص به کار رفته در لنز و پوشش های روی شیشه های لنز است که موجب افزایش شارپنس تصویر و ارتقا کیفیت عکس می گرددو اعوجاجات و نویزهای تصویری را کاهش می دهد . ۱- به لنزی که کل روز و در طول مسافرت بتوانم از آن استفاده کنم نیاز دارم. وقتی در تعطیلات به سر می برید یا در مسافرت هستید، احتمالا چندان راغب نیستید که انواع مختلفی از لنزها را در چمدان خود جای دهید و بار خود را سنگین سازید. در این شرایط بهترین لنزی که به کارتان می آید یک لنز سوپر زوم است که از واید تا تله را در اختیارتان می گذارد و می توانید به راحتی بدون تغییر لنز از چشم اندازهای گسترده ی طبیعی تا پرتره های بسته عکس بگیرید. لنزهای ۱۴۰-۱۴ میلیمتری ، ۱۳۵-۱۸ میلیمتری و ۲۰۰-۱۸ میلیمتری بهترین لنزهایی هستند که می تواند جوابگوی نیاز اینچنینی شما باشند. برای عکس گرفتن از وقایع خیابانی هم می توانید از لنز ۳۰۰ میلیمتری با دیافراگم ۲٫۸ استفاده کنید و از جزییات ریز اتفاقی که شاهد آن هستید عکس بگیرید و هم می توانید با یک لنز ۵۰-۳۵ میلیمتری نمای باز و وایدی از اتفاق را به تصویر بکشید. نکته ای که بسیار اهمیت دارد این است که گشادگی دیافراگم لنزتان زیاد باشد تا بتوانید در نور اندک نیز تصاویر خوبی بگیرید. لنزی مانند Fuji XF 23 mm f/1.4 برای چنین عکاسی بی نظیر است ضمن آنکه لنز سیگما ۳۵ میلیمتر با ب/۱٫۴ نیز برای دوربین های DSLR برای عکاسی خیابانی گزینه ای بسیار عالی می باشد. اکثر لنزهای کیت کیفیت خوبی برای عکس های واید ارائه می کنند . با این لنزها می توان از مناظر طبیعت عکس های خوب و قابل قبولی گرفت. فاصله ی کانونی نکته ی کلیدی این بخش است. اگر لنز سوپر واید در اختیار داشته باشید تنها می توانید بخشی از چشم انداز مورد نظرتان را در عکس جای دهید. لنزهایی چون ۲۴-۱۰ میلیمتری با دیافراگم f/3.5-4.5 می تواند برای عکس برداری از چشم اندازهای طبیعی مناسب باشد ضمن آنکه لنز سوپر واید ۱۸-۹ میلیمتری با دیافراگم f/4-5.6 نیز می تواند برای دوربین هایی با حسگر سه چهارم مناسب است. پس از مدتی که با لنز کیت عکاسی کردید مطمئنا به سطحی می رسید که در می یابید دیگر این لنز کیت جوابگوی خواسته های شما در زمینه ی عکاسی نیست. نیازهایتان را بر آورده نمی کند و مانعی برای بروز خلاقیت شماست. اکنون بهترین زمان است که با خرید یک لنز تازه مرزهای خلاقیتتان را بردارید. خرید یک لنز پرایم نخستین گام مثبت است. خرید یک لنز فیکس ۵۰ با دیافراگم ۱٫۸ به این معناست که می توانید بدون دغدغه زیباترین عکس ها را بگیرید و عمق میدان عکس هایتان را کم کنید و جلوه ای هنرمندانه به عکس ببخشید. حتی می توانید بدون نیاز به فلش با این لنزها در محیط های کم نور نیز عکس بگیرید. تنها نکته این است که باید با پای خود زوم کنید و به سوژه نزدیک شوید و مدام حواستان به قابی که می بندید باشد. این مقاله نمی خواهد شمارا به خرید مجموعه ی متنوعی از لنزها ترغیب کند . چرا که حتی یک لنز پرایم ۵۰ میلیمتری (با دیافراگم ۱٫۸ ) می تواند دنیای عکاسی شما را متحول سازد. لنزهای دست دومی نیز وجود دارند که به خوبی لنزهای نو کار می کنند و همان وضوح و شارپنس تصویر را ایجاد می سازند . بنابراین سری هم به دنیای لنزهای دست دوم بزنید شاید چیز خوبی به دست آوردید.
(۰)

سایت در حال بروزرسانی می باشد.

قالب وردپرس تور کیش